Selecteer WPM
Drie. Twee. Een. GO! Lef: in je kracht of in zijn klacht... Geschreven door Ruud van Lent. Gisteren mocht ik bij een muziektheatervoorstelling aanwezig zijn met de mooie titel: "De mythe (voor coaches, adviseurs en veranderaars)". Het stuk zette op een treffende en respectvolle manier de 'dagelijkse' gang van zaken neer rondom een MT (Management Team) van een financiële instelling. Binnen de fictieve financiële instelling moest een cultuurveranderingsprogramma uitgevoerd worden dat topprioriteit had van het bestuur... je raadt het al... dat ging natuurlijk niet lukken. Leidinggevenden, programmamanagers, medewerkers hadden allemaal hun beelden bij wat er wanneer moest gebeuren maar vooral wat niet en waarom niet nu.Wat ik zeer treffend vond weergegeven, was de verstarring van de situatie doordat de hoofdrolspeler het beeld had dat het toch niet verbeterd kon worden. Het effect dat die verstarring had op de organisatie gebruikte hij als rechtvaardiging van zijn eigen handelen (het niet meedoen): het lag immers niet aan hem, dat was wel duidelijk, dus hij hoefde niet te veranderen... starheid roept starheid op en er ontstond een vicieuze cirkel... Selffulfilling prophecy Wat hierboven kort beschreven is wordt ook wel eens een 'selffulfilling prophecy' genoemd:"De zichzelf waarmakende voorspelling is in aanvang een foute definitie van de situatie die een nieuw gedrag oproept waardoor de oorspronkelijke foute kijk waar wordt. Deze schijnbare juistheid van de voorspelling houdt een foute voorstelling van zaken in stand. De voorspeller zal namelijk datgene wat uiteindelijk gebeurd is aanvoeren als bewijs dat hij van begin af aan gelijk had." (bron: wikipedia) Rechtvaardigingsstrijd Het effect dat deze 'selffulfilling prophecy' had op de leidinggevende mag duidelijk zijn, maar het negatieve effect wordt vele malen groter door zijn persoonlijke rechtvaardigingsstrijd. Deze werd namelijk niet gevoerd binnen de situatie waar zijn (verkeerde) beeld ontstaan was (het MT), maar in de wandelgang en binnen zijn team. Wat er toen gebeurde was dat medewerkers 'inhaakten' op zijn negatieve emotie en gedemotiveerd raakten om überhaupt nog extra energie in bijvoorbeeld een verandering te steken 'het kan toch niet verbeterd worden': de klacht van de leidinggevende werd overgenomen en ging impact hebben op situaties die er totaal niets mee te maken hebben... een sneeuwbal effect? Kun je deze vicieuze cirkel doorbreken? Ik denk van wel, maar dat vergt wel lef en het jezelf kunnen leiden. Achter ieder (verkeerd) beeld schuilt een klacht en achter iedere klacht schuilt een oorspronkelijke behoefte, durf je die behoefte te ontwikkelen en zichtbaar te maken? Durf je het daar over te hebben? Wist je dat 90% van onze tijd 'opgaat' aan zaken waar we het niet over hebben, wat onuitgesproken blijft?En voor de 'inhakers': waarom kies jij ervoor om in te haken op de klacht van jouw leidinggevende / van de ander. Welke (oorspronkelijke) behoefte vul jij hiermee? Wie dien je hiermee? Ben jij daarmee geholpen, of is jouw leidinggevende of de situatie daarmee geholpen? Lef Het klinkt zo eenvoudig, zaken bespreekbaar maken en vooral niet inhaken op de klacht van een ander. Maar dat is het niet! Voor mij persoonlijk vergt dat namelijk lef. Lef om mezelf iedere dag weer diep in mijn ogen te kijken en mijn oorspronkelijke behoefte te omarmen. Zodat ik weet dat het beeld van de ander ook het beeld van de ander is en blijft zodat ik in mijn kracht blijf en niet in de klacht van een ander. Maar ook lef om een vertrouwde omgeving te creëren voor mijn collega's zodat zij mij hierop kunnen aanspreken en lef om mijn leidinggevende feedback hierop te geven.Zo ook bij de hoofdrolspeler die geconfronteerd werd met zijn thuissituatie en vooral ook met zichzelf, maar die de strijd (met zichzelf) toch aanging... Hoe dat afliep.... Als ik blijf kijkenzoals ik altijd heb gekeken,blijf ik denkenzoals ik altijd dacht. Als ik blijf denkenzoals ik altijd heb gedacht,blijf ik gelovenzoals ik altijd heb geloofd. Als ik blijf gelovenzoals ik altijd heb geloofd,blijf ik doenzoals ik altijd heb gedaan. Als ik blijf doenzoals ik altijd heb gedaan,blijft mij overkomenwat mij altijd overkomt. .Discusieer mee over dit blog of deel het op social media

Lef: in je kracht of in zijn klacht...

vicieuzecirkel > Lef: in je kracht of in zijn klacht... | LeiderschapscoachingGisteren mocht ik bij een muziektheatervoorstelling aanwezig zijn met de mooie titel: "De mythe (voor coaches, adviseurs en veranderaars)". Het stuk zette op een treffende en respectvolle manier de 'dagelijkse' gang van zaken neer rondom een MT (Management Team) van een financiële instelling.

Binnen de fictieve financiële instelling moest een cultuurveranderingsprogramma uitgevoerd worden dat topprioriteit had van het bestuur... je raadt het al... dat ging natuurlijk niet lukken. Leidinggevenden, programmamanagers, medewerkers hadden allemaal hun beelden bij wat er wanneer moest gebeuren maar vooral wat niet en waarom niet nu.
Wat ik zeer treffend vond weergegeven, was de verstarring van de situatie doordat de hoofdrolspeler het beeld had dat het toch niet verbeterd kon worden. Het effect dat die verstarring had op de organisatie gebruikte hij als rechtvaardiging van zijn eigen handelen (het niet meedoen): het lag immers niet aan hem, dat was wel duidelijk, dus hij hoefde niet te veranderen... starheid roept starheid op en er ontstond een vicieuze cirkel...

Selffulfilling prophecy

Wat hierboven kort beschreven is wordt ook wel eens een 'selffulfilling prophecy' genoemd:
"De zichzelf waarmakende voorspelling is in aanvang een foute definitie van de situatie die een nieuw gedrag oproept waardoor de oorspronkelijke foute kijk waar wordt. Deze schijnbare juistheid van de voorspelling houdt een foute voorstelling van zaken in stand. De voorspeller zal namelijk datgene wat uiteindelijk gebeurd is aanvoeren als bewijs dat hij van begin af aan gelijk had." (bron: wikipedia)

Rechtvaardigingsstrijd

Het effect dat deze 'selffulfilling prophecy' had op de leidinggevende mag duidelijk zijn, maar het negatieve effect wordt vele malen groter door zijn persoonlijke rechtvaardigingsstrijd. Deze werd namelijk niet gevoerd binnen de situatie waar zijn (verkeerde) beeld ontstaan was (het MT), maar in de wandelgang en binnen zijn team. Wat er toen gebeurde was dat medewerkers 'inhaakten' op zijn negatieve emotie en gedemotiveerd raakten om überhaupt nog extra energie in bijvoorbeeld een verandering te steken 'het kan toch niet verbeterd worden': de klacht van de leidinggevende werd overgenomen en ging impact hebben op situaties die er totaal niets mee te maken hebben... een sneeuwbal effect?

Kun je deze vicieuze cirkel doorbreken?

Ik denk van wel, maar dat vergt wel lef en het jezelf kunnen leiden. Achter ieder (verkeerd) beeld schuilt een klacht en achter iedere klacht schuilt een oorspronkelijke behoefte, durf je die behoefte te ontwikkelen en zichtbaar te maken? Durf je het daar over te hebben? Wist je dat 90% van onze tijd 'opgaat' aan zaken waar we het niet over hebben, wat onuitgesproken blijft?
En voor de 'inhakers': waarom kies jij ervoor om in te haken op de klacht van jouw leidinggevende / van de ander. Welke (oorspronkelijke) behoefte vul jij hiermee? Wie dien je hiermee? Ben jij daarmee geholpen, of is jouw leidinggevende of de situatie daarmee geholpen?

Lef

Het klinkt zo eenvoudig, zaken bespreekbaar maken en vooral niet inhaken op de klacht van een ander. Maar dat is het niet! Voor mij persoonlijk vergt dat namelijk lef. Lef om mezelf iedere dag weer diep in mijn ogen te kijken en mijn oorspronkelijke behoefte te omarmen. Zodat ik weet dat het beeld van de ander ook het beeld van de ander is en blijft zodat ik in mijn kracht blijf en niet in de klacht van een ander. Maar ook lef om een vertrouwde omgeving te creëren voor mijn collega's zodat zij mij hierop kunnen aanspreken en lef om mijn leidinggevende feedback hierop te geven.
Zo ook bij de hoofdrolspeler die geconfronteerd werd met zijn thuissituatie en vooral ook met zichzelf, maar die de strijd (met zichzelf) toch aanging... Hoe dat afliep....

Als ik blijf kijken
zoals ik altijd heb gekeken,
blijf ik denken
zoals ik altijd dacht.

Als ik blijf denken
zoals ik altijd heb gedacht,
blijf ik geloven
zoals ik altijd heb geloofd.

Als ik blijf geloven
zoals ik altijd heb geloofd,
blijf ik doen
zoals ik altijd heb gedaan.

Als ik blijf doen
zoals ik altijd heb gedaan,
blijft mij overkomen
wat mij altijd overkomt.

Interessant?

Sharing = Caring ㋛

Wil je meer weten of vrijblijvend een keer samen over de voor jou of jouw organisatie toegevoegde waarde van mijn diensten klankborden? Voel je vrij om Contact op te nemen, ik kom graag een keer op bezoek voor een goed gesprek!

Leiderschap Ont-wikkeling Leiderschap Bilateraal Ver-leiden Doen

Op de hoogte blijven?

gratisquotes-400px-cta > Lef: in je kracht of in zijn klacht... | LeiderschapscoachingMeer inspiratie opdoen en nooit meer een blog missen? Schrijf je dan nu in voor mijn Nieuw(s) Leiderschap Tips. Je ontvangt dan maandelijks de 'Nieuw(s) Leiderschap' Tips met mooie blogs, foto's en video's. Ter inspiratie en 'food-for-thought'.
Nu met tijdelijk een gratis eBook met maar liefst 360 (SLÏMme) leiderschap quotes om jou als leidinggevende te inspireren en je te laten groeien in je rol als leidinggevende.

Aanmelden Nieuwsbrief

gratisMeer inspiratie opdoen en nooit meer een blog missen?

Schrijf je dan nu in voor mijn maandelijkse 'Nieuw(s) Leiderschap' Tips.
Tijdelijk met een GRATIS eBook met maar liefst 360 (SLÏMme) leiderschap quotes!